Mijn naam is Sandra van Leeuwen-Roeleveld en ik ben zowel erkend paardendierenarts als osteopaat.
Sinds mijn kindertijd rijd ik paard en ben daar ook heel fanatiek in geweest. Uiteindelijk bereikte ik de Z2 dressuur en de M klasse in het springen. Mijn ouders hebben een kleine pensionstal in De Lier en daar draag ik ook mijn steentje bij. Daar staan ook onze 4 eigen paarden, waarvan er 2 door onszelf gefokt zijn.
In 1995 ben ik begonnen met de opleiding tot dierenarts op de faculteit diergeneeskunde te Utrecht. Het laatste jaar van de co-schappen heb ik doorgebracht op de afdeling paardengeneeskunde van de faculteit. In november 2001 ben ik afgestudeerd “met genoegen”.
Drie jaar lang heb ik in twee gemengde praktijken gewerkt als erkend paardendierenarts, alwaar ik vnl. paarden, rundvee en kleine huisdieren behandelde.
Mijn werkzaamheden bestonden voor het grootste deel uit: visites rijden, spreekuren draaien, röntgenfoto’s maken en opereren. Daarna heb ik nog ruim 3 jaar parttime in een gezelschapsdierenkliniek in Den Haag gewerkt.
In 2003 ben ik begonnen aan de 3-jarige studie Osteopathie aan het instituut I.C.R.E.O (international college for research on equine osteopathy) en heb in juni 2006 het eindexamen behaald. Sinds eind 2004 ben ik gestart met het osteopathisch behandelen van paarden en dit met zeer bevredigende resultaten. Vanaf oktober 2007 ben ik fulltime werkzaam in mijn eigen praktijk.
Naast het osteopathisch onderzoek, doe ik ook veel kreupelheidsonderzoeken, omdat kreupelheid een vaak voorkomend probleem vormt bij paarden met rugproblemen. De combinatie dierenarts/osteopaat is dan ook ideaal.
Waarom osteopathie naast de diergeneeskunde?
Als dierenarts kom je een grote verscheidenheid aan problemen tegen. Veel problemen zijn met een diergeneeskundige behandeling te verhelpen, maar er zijn ook nogal wat problemen waar ik tegenaan liep. Neem als voorbeeld een paard met een pijnlijke rug. Als 1e lijns dierenarts kun je daar niet zo gek veel mee. Meestal krijgt een dergelijk paard rust en pijnstilling voorgeschreven en misschien wat fysiotherapie, maar vaak komt de klacht vroeg of laat weer terug. Ook werd ik regelmatig geconsulteerd bij paarden met een probleem in het rijden en in het gedrag en ook daar stuitte ik tegen de beperkingen van de diergeneeskunde.
Ik begon informatie te vergaren over “alternatieve” behandelingsmethoden voor o.a. rugproblemen bij paarden, deed een korte cursus hier en daar en kwam in contact met verschillende geneeswijzen, zoals de acupunctuur, chiropractie en ook osteopathie. Van deze drie methoden sprong de osteopathie eruit, omdat deze de meest complete was. Het is een holistische geneeswijze, d.w.z. dat het dier als geheel wordt bekeken en behandeld. Andere geneeswijzen, waarvan de klassieke diergeneeskunde ook deel van uitmaakt, behandelen alleen de symptomen.
De osteopathie sprak me zo aan dat ik besloot de opleiding te volgen en nu ik de resultaten zie van de behandelingen, kan ik alleen maar heel blij zijn dat ik de stap genomen heb en paarden op deze manier kan helpen. Het is erg bevredigend om te zien dat de dieren vaak al na 1 behandeling heel erg opknappen en weer goed in hun vel zitten.
| 
